Fikirleriniz , düşünceleriniz, önerileriniz benim için değerli. İletmek ya da eklemek istedikleriniz varsa veya projeyle ilgili kendi yaptıklarınızın resimlerinin de bu sayfada yeralmasını isterseniz e-posta göndermeniz yeterli olacaktır!
BU FİKRİ BEĞENDİYSENİZ, BUNLARA DA BAKABİLİRSİNİZ:
BU İNTERNET SAYFASINI BLOG ÜZERİNDEN
TAKİP ETMEK İSTERSENİZ EĞER:
Efeniiiiiiiiiim.... Merhaba!
Ne güzel bir gün bugün. Bugün 19 Mayıs! Kutladığım en güzel 19 Mayıslardan biri, HEPİMİZE KUTLU OLSUN...!
Yine tam 10 gün olmuş hiçbir şey paylaşmayalı. Ne bu tembellik diyen de yok ama! İnsan bir dürter, e hadi Demet der... Ama Nerdeeeeeeeeeee? Neyse, Allahtan ben toparlandım da bugün birşeyler yaptım. :)) Özlemişim yapacağım şeyin malzemelerini arka odadan salona taşımayı, birşeyler yapıp fotoğraflamayı, yaptıktan sonra da "acaba bunu kime hediye etsem ki?" diye düşünmeyi... :)
Neyse, bu defa yaptıklarımdan biri anneme diğeri de babama gitti. Kalpli olan da örnek olarak elimde dursun diye bana :)
İşe girişmeden önce birşey belirtmek istiyorum kendimle ilgili. Çocukluğumdan beri dönem dönem birşeylere takarım aklımı ve deli gibi biriktiririm, atmam, etrafımda gördüklerimi de toplarım, eklerim. Genelde istikrarlıyım bu konuda. Aynı şeyden 15 yıldır biritirdiğim vardır. Bazılarını da amaçsızca biriktiririm. Sebebeini sormayın, ben de bilmiyorum neden!!! Neler mi bunlar? Birkaç örnek vereyim elbet; mesela süresi bitmiş/bitmemiş kredi kartları, içki şişelerinin ağız kısmındaki cam bilyeler, karton bardak altlıkları, kibrit kutuları, starbucks hediye kartları, plastik kokteyl karıştırıcıları, her boy her cins içki bardağı falan falan falan.... Bir ara fotoğraflayıp paylaşacağım bunları da.
İşte bugün yapacağım çerçevenin ana malzemesi de benim kolleksiyonunu yaptığım şeylerden biri; kredi kartı! Kredi kartı biriktirmem amaçsızca yapılan biriktirme grubundan. Neden biriktiriyorum bilmiyorum ama 94 yılında aldığım ilk kredi kartından bu yana durum bu! Türk Ticaret Bankası, Pamukbank, Koçbank, Etibank, Bank Capital gibi şu an hayatta olmayan bankaların kartları bile mevcut kolleksiyonumda.
Yanda gördüğünüz biriktirdiğim kredi kartlarının sadece küçük bir kısmı...
Şunu da belirteyim ki kredi kartı derken sadece banka kartlarını kastetmiyorum aslında. Mağaza kartları, restoran kartları da buna dahil. Özellikle yurt dışında çok yaygın bu hediye kartları. Bizde de yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı. İşte ben onları da biriktiriyorum. Abimin yanına gittiğimde dünya dolusu topluyorum her seferinde bu kartlardan... Zaten bu projede kullandıklarımın çoğu da bu kartlardan...
Neyse, bu kadar önbilgi yeter diyorum...
Hazır mısınız diye soruyorum...???
Cevabınız beklemeden de başlıyorum!!!
Gerekli Malzemeler:
-Kesilmiş kredi kartı parçaları
-Sıcak slikon
-Makas, cetvel, kalem
-Karton, cd
-Fotoğraf
Öncelikleeeğ kredi kartınızı küçük parçalara ayırın. Bunu normalde kullandığınız makasla pekala yapabilirsiniz. Parçalar ille de eşit olmalı diye bir kural yok ama öyle olması yapıştırırken size büyük kolaylık sağlayacak. Ama parçaların hangi büyüklükte olacağı ise tamamen size kalmış.
Bundan sonrasında yapacağınız işlem çok basit. Kestiğiniz küçük parçaları keyfinize göre yapıştırmak. Ben yapıştırma işlemi için sıcak slikon kullandım. Ama her zaman ki gibi yine elimi, sağımı, solumui her tarafımı yaktım! Ayağıma bile damlattım desem sanırım inanmazsınız. Haklısınız, ben de inanmazdım ama Allahtan terlik vardı ayağımda da bir de onun için sızlanmaktan kurtuldum!!! Slikonla daha çabuk ilerliyor ama onun da bulaşması falan var. Ne biliiiiiiim valla, yapıştırıcı konusu size kalmış, tahminimce uhu da rahatlıkla kullanılabilir...
Önce fotoğrafı neyin üzerine yapıştıracaksanız eğer zeminin şekline uygun olarak kesin. Ben bunun için abimin geçen Ocak ayında gelişinde çektirdiğimiz bir fotoğrafı kullandım. Cd'nin dışına taşmayacak şekilde kestim. Bu arada kullanılmış, eski, çalışmayan cd'lerinizi atmayın. Gün gelir hepsi başka işlerde kullanılır, at-ma-yın!
Bu arada yapıştırma işlemi esnasında "aman slikonum akar, donar, bulaşır" diye panik havasına girmem sebebiyle fatoğraf çekmeyi ne yazık ki atlamışım!!! Ama dediğim gibi işlem basit, parçaları keyefinize göre yapıştırın, hepsi bu!
İşte benim çerçevem bitti bile! Ben duvara asmayı düşünüyorum. Daha doğrusu bunu babama vereceğim ve o da muhtemelen bir şeye dayamak değil de asmak isteyecektir. Bunun için gerekli olan ise bir parça kurdele. Bakınız aşağıdaki resimler :)
Cd ile aynı büyüklükte kartondan bir parça kesin. Benim burada rka kısma yapıştırmak için kullandığım kartonların hepsi gömlek kartonu veya Tchibo'dan aldığım kıyafetlerin içerisinden çıkar kartonlar. Kullandığım kurdele ise bir blüzümün omuzundan kestiğim kurdele, hani şu asmak için kullanılanlardan. Ben kıyafetlerimin çoğunu asmak yerine katlayıp kullandığım için bu kurdeleleri alır almaz keserim...
Bu işlemler için kullandığım yapıştırıcı ise pritt türü olanlardan. Bu arada küçük bir hatırlatma; yapıştırma işlemi bitince bir süre sıkıca basmayı unutmayın. Ben genelde bu tür durumlarda halının altına koyup üzerinde birkaç tur atmayı tercih ediyorum :))
Hazır el atmışken, salon masa örtüsüne slikon bulaştırmışken, elimi yakmışken... bir tane daha yapayım dedim... Bu da anneme gidecek. Birine yap diğerine yapma, olmuyor! İki çocuğum var benim, birinin adı anne, diğerinin adı baba. Geçinip gidiyoruz işte :)) Allah yokluklarını göstermesin...
Bunu ise kartona yapmak istedim. Elimde bu şekilde kesilmiş kartonlardan vardı, onları kullandım. Ama göreceğiniz üzere şablon gayet basit, siz de kolaylıkla çizip kesip yapabilirsiniz...
Kullanacağınız resmi seçin. Ben aile fotoğrafı kullanmayı tercih ettim.
Ve sonra da fotoğrafı kartona yapıştırdım. Resim yıllar öncesine ait. Yeğenim Sarah daha küçücük bir çocuk, annem daha zayıf, abimin daha çok saçı var... ama ben aynı! Hala dinç, hala genç ve hala güzel...! Pek alçakgönüllüyümdür ve övünmekten hiç hoşlanmam...
Seçemediyseniz eğer, ayakta duran elemanlardan ortadaki şahsımdır!
Çerçevenin üst kısmında ne yazık ki bazı boşluklar oldu. Benim hatam, çünkü kullandığım parçalar eşit değildi... Sıcak slikonla çalışmanın dezavantajı bu, anında yapışıyor, koymanızla sabitlenmesi bir oluyor. Birükaç tanesini çıkarmaya çalıştım ama kartonu da beraberinde getirmeye kalkınca düzeltemeden bıraktım ne yazık ki...
Arada kalan boşlukları boyayarak kapattım. Pek içime sinmedi ama acemiliğe verdim, naapayım!!! :)
Ama alt kısımlar kıyaslayınca çok daha düzgün oldu.
Bunu da asabilmek için asma "şeysi"ni kurdeleden yaptım. Bakınız aşağıdaki resimler :
İşte çerçevelerin bitmiş ve duvara asılmış halleri bu şekilde...
Bu arada ben olayı kestiremeyip biraz fazla kart kesmişim, bir dolu arttı. Bu da bonus oldu, bana kaldı :) Salonun kapı kolunda çoktan yerini aldı...
İşteeeeeeee.... Bu defa da bir projenin sonuna geldik... Birazdan hazırlanıp çerçevelerimi de alıp annemlere doğru yola koyulacağım. Eh bir de mısır patlatıp götürürüm biraz. Pek bir sever bizimkiler patlamış mısırı. Onlara gidince yapmıyorum çünkü bir sürü yağ ve tuz koyduruyorlar! Ben evde yaptığımı yağsız ve tuzsuz yapıyorum mikrodalgada. Bir tane de marketlerde hazır satılan mikrodalga mısırlarından patlatıp (ki yağlı ve tuzlu oluyorlar) paketin yarısını ekliyorum, bizimkilere farkettirmeden "işte sizin istediğiniz gibi yaptım" diye veriyorum... Eeeeeeeee, dedim ya "hayatım idare"!!! :)))
Efenim, bu arada hayırlı bir haberim var..................................... Yok! Tahmin ettiğiniz türden değil, evlenmiyorum....!
Yüzmeye başladım! Evet evet! Tam yılbaşı sonrasından beri aylardır planladığım şeyi sonunda gerçekleştirdim! Perşembe günü gittim. Mayom, gözlüğüm, bonem, terliklerim... Görseniz sanırsınız ki ben yarışlara hazırlanan bir yüzücü:)
Kapalı havuz. Sadece ve sadece ben vardım o gün havuzda. Bir de hoca! Üyeliğim sadece haftaiçi günleri kullanmama izin veriyor. Sonradan öğrendim ki haftaiçi gündüz saatlerinde genelde hep böyle olurmuş. Yaşasın! Yani tam benlik! Havuz benim, havuz temiz, havuz sakin.... "Su perisi olucam" çok yakında, havamdan geçilmiyor, haberiniz olsun.
Neyse.... Ben yavaştan kaçar efenim...
Size harika bir haftasonu diliyorum. Herşey gönlünüzce olsun efenim. Kalın sağlıcak ilen.
Önümüzdeki hafta görüşmek üzere (bu defa kesin.... vallahi yaaa!)
Bir tek akla nazar değmezmiş...
Niye mi ?
Çünkü kimse kimsenin aklını beğenmezmiş!
